เมื่อคืนผู้เขียนได้ฟังรายการ Club Friday แล้วก็มานั่งนึกดูว่า ทุกๆวันจะมีคนอาการอกหักรักคุดมากมาย สั่งสมความทุกข์กันมายาวนาน ดูเหมือนว่าอาการทุกข์จากรักต้องมาระบายกับใครสักคนที่นอกเหนือจากพ่อแม่-พี่น้องผองเพื่อนเพื่อให้รู้สึกว่าเราจะระบายได้มากกว่า

เมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลงหรือการเลิกรากันเกิดขึ้นอาการอกหักมักท่วมเอ่อ มีไม่กี่คนหรอกที่จะออกอาการทางจิตหลังอย่างรุนแรงหลังจากถูกทอดทิ้ง ในชีวิตของคนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนมากมาย ไม่เคยได้เดียวดายในความรู้สึกสักที เพราะมีทั้งเพื่อน พ่อแม่พี่ น้องหมาน้องแมวตลอดเวลา เมื่อถึงคราที่จะต้องมาเลิกกับแฟน กลับรู้สึกอ้างว้างแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ทั้งๆที่พ่อแม่พี่น้องก็ยังอยู่รอบตัวเราเหมือนเดิม

เมื่อปริมาณของความหวังลดต่ำลง หวังว่าคนรักจะกลับมาหาเรา หวังว่าเขาจะรักษาตามคำที่พูดหรือสัญญา แต่สุดท้ายไม่ได้รับและเขาก็ไม่เคยกลับ หลายคนที่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้รู้สึกอยากฆ่าตัวตายหรือหมกมุ่นกับจินตนาการที่มืดมนโดยหาวิธีแก้แค้นแฟน-คนรักของตนเหมือนอีแพงในละครเรื่อง”บ่วง”

อันที่จริงมันยังมีอีกหลายหลายวิธีที่จะรับมือกับการถูกบอกเลิก “การเคยได้เป็นฝ่ายรับมากกว่า” ก่อนอื่นเราต้องรู้ว่า ตัวเรารอคอยหรือคาดหวังอะไรจากเขาคนนั้น สิ่งนั้นมันถึงทำให้เราทุกข์มากมายแทบอยู่บนโลกไม่ไหว เราลองมาดูกันว่าคนใกล้ตัวเราตกอยู่ในสภาวะแบบนี้ไหม เราจะช่วยเหลือทางใจเขาได้อย่างไร เราจะเข้าไปยืนมือช่วยเขาในช่วงไหนถึงจะเหมาะสม บางคนปลอบเพื่อนไปเป็นร้อยเที่ยวแต่เพื่อนมันก็ยังไม่ตัสินใจตามคำแนะนำเราสักที มันมีขั้นตอนของอาการค่ะ เพราะในแต่ละอาการนั้นอาศัยเวลา ยามปลอบเราต้องทราบว่าจะปลอบเขาได้สำเร็จในช่วงไหน

4 ระยะของคนอกหัก

  • ระยะการไม่รับรู้ ยอมเพื่อปฎิเสธความจริง
พวกเขาจะเชือในความหวังที่ลมๆแล้งๆว่าทุกอย่างจะดีขึ้น คนเหล่านี้จะยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คนรักกลับมา ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ยอมตกเป็นทาสความหลอกลวงที่ตนสร้างขึ้นมาว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันเป็นเพียงแค่ความฝัน ปลอบใจตัวเองเพื่อหล่อเลี้ยงความหวังที่ไร้หนทางหวังต่อไป
  • ระยะความรู้สึกแตกสลาย
เมื่อหัวใจโดนมีดกรีด คนเหล่านี้จะม้วนห่อความรู้สึกตัวเองเอาไว้ ห่อม้วนความรู้สึกด้วยความกลัว ด้วยความสงสัยไม่แน่ใจ ห่อด้วยความหึงหวงเคียดแค้น และเกลียดชัง คนเหล่านี้จะกินไม่ได้ นอนไม่หลับ มีอาการปวดหัว ท้องผูก ปวดท้อง(เพราะความเครียด) หัวใจสั่น ในหัวล้วนเต็มไปด้วยคำถามว่า “ทำไมถึง…ทำไมและทำไม?” เขาจะถอนตัวออกจากสังคม(เพื่อน)หลบจากกิจกรรมบนโลกทุกอย่างเพื่อไปยุ่งกับความเครียด ความกดดัน คำปลอบโยนใดใดก็ช่วยเขาไมได้ เพราะตอนนั้นเขาอยากเหงา คิดถึงแต่เรื่องที่ทำให้ตัวเองเหงา เอาอดีตมาเป็นหมอนข้าง กอดมันทุกคืน
  • ระยะปฐมนิเทศ
ระยะนี้เหมือนได้ผ่านการอบรมด้วยน้ำตามามาก หลังจากที่ว่ายน้ำในสระแห่งน้ำตามาได้ระยะนึง คนเหล่านี้จะเริ่มมองเห็นฝั่ง เขาเริ่มตะเกียกตะกายว่ายน้ำ เกาะขอนไม้ เกาะห่วงยาง เมื่อเขาเอาชนะความโกรธและเข้าใจความสิ้นหวังและลดความหวังลงมาได้ เขาสามารถรับรู้วันเดือนปีได้ดีกว่าก่อนหน้านี้
  • ระยะหาสมดุลทางความรู้สึก
เมื่อถูกทอดทิ้งมาได้ระยะนึง จมอยู่กับความผิดหวังมาระยะนึง จากนั้นเขาจะเริ่มเข้าใจความจริง เริ่มหาสาเหตุเจอว่าเพราะอะไรคนรักจึงทิ้งเราไปหรือเพราะอะไรเราจึงถูกบอกเลิก ในระยะนี้เขาจะมีมุมมองไปข้างหน้า เริ่มมองหาอนาคตกับตัวเอง
4ระยะ ที่กล่าวมาที่ต้องใช้เวลาในการปรับตัว ช่วงระยะ 1-3 ช่วงนั้นจะอาศัยเวลาไม่นานมาก แต่กว่าจะถึงระยะสุดท้ายนั้นจะใช้เวลานานที่สุด กว่าที่คนอกหักจะกลับมามองอนาคตหรือมองไปข้างหน้าบางคนใช้เวลา 3-4 ปี

ขั้นตอนการเอาชนะความโศกเศร้าที่ถูกเขาทิ้ง(อกหัก)นั้นไม่ยาก อย่างแรกต้องใส่ค่าให้ตัวเอง เคารพตนเอง เลิกหวังการเป็นผู้ได้รับอย่างเดียว ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นและดูแลตัวเองให้มากขึ้น หยุดทำร้ายตัวเองตามบทละครที่เราเคยดูๆมา ลองหาวิธีที่เหมาะกับตนเองที่สุดนะคะ

 

โหรอินดี้
ปวีณา วาสนาเรืองศุกร์
Zertifikat Astrologie der Hamburger Schule®, Diploma Hamburg School Astrology®
Copyright ©  2008
 
All rights reserved.
 
 
 

Mobile: 080-604-6883